Castratie van een mannelijk dier (konijn, hond, kat en cavia).

Hiernaast een van de slachtoffers. Hij weet nog van niets. De reden om dit diertje te castreren is, dat hij samen met een vrouwtjesdier in een hok gehouden wordt en dat hij het vrouwtje constant probeert te dekken. Net als bij de cavia's is ook bij de mannetjeskonijnen dit de meest voorkomende reden om te castreren. Rammetjes kunnen ook nogal eens overmatig hitsig tegenover het baasje worden met zaadlozingen tot gevolg.  Katers kunnen in huis gaan plassen en buiten meer gaan vechten met alle gevolgen van dien. Reutjes kunnen hinderlijk gedrag en/of agressiviteit gaan vertonen.  

In essentie is de castratie bij alle bovengenoemde diersoorten hetzelfde (alleen bij het katertje worden twee kleine huidsnedes gemaakt in plaats van ייn, maar het zou ook met eentje kunnen).

Hier zie je de twee testikels bij een cavia die op zijn rug ligt. Het diertje is al onder narcose en geschoren voor de operatie. In het midden zie je de penis en onder de penis de anus.

Een cavia kan, evenals het konijn, bij stress zijn testikels optrekken naar de buik toe, zodat het lijkt alsof er helemaal geen "ballen" meer zijn. Dus goed kijken en voelen en niet te snel denken dat je een vrouwtjesdier in huis hebt. Bij de hond en de kat horen de testikels altijd in het balzakje te hangen. Als dit niet het geval is noemen we dat een "binnenbal" of met een moeilijk woord cryptorch.  De testikel(s) is (zijn) dan niet of onvoldoende ingedaald vanuit de buikholte. Als het dier nog jong is kan dit soms met bepaalde medicijnen verholpen worden.

Pas op: binnen-ballen kunnen op oudere leeftijd een tumor worden! Wij zullen ieder jong dier hierop controleren. Indien nodig zullen we voorlichting geven en eventueel behandelen als dit probleem zich voordoet. Om je gerust te stellen: ook al ontstaat er een tumor: deze is gemakkelijk weg te halen en geeft zelden blijvende schade. Maar als het een gezwel geworden is, moet je ze wel weghalen!

Na de standaard voorbereiding van het operatiegebied (zie hiervoor de castratie bij de poes) wordt via een kleine opening in de steriele operatiedoek de balzak zichtbaar. Na insnijden van de huid en de onderliggende lagen, zie je de testikel liggen.

Er zijn verschillende technieken om deze operatie te verrichten. Bij deze cavia is er voor gekozen om de testikel helemaal los te prepareren. We noemen dat de open methode.

Dit hebben we hier gedaan om goed de structuur van de bal en de bijbal (testikel en epididymis) te laten zien. De bal zelf (testikel) is het weefsel tussen de duim en vinger.  Hier wordt nieuw zaad (sperma) gemaakt. Het witte kronkelige weefsel aan de linkerzijde van de foto is de bijbal (epididymis). Hierin wordt het sperma opgeslagen voordat het naar buiten komt.

Dit is een constant proces, onafhankelijk of het dier sexueel actief is. Overtollig sperma wat niet gebruikt wordt, breekt het dier gewoon weer af. Na de castratie zijn de kat en de hond vrijwel direct onvruchtbaar. De cavia kan nog wel enige tijd vruchtbaar blijven omdat het sperma in zaadblaasjes verderop in het lichaam kunnen overleven. Het konijn spant de kroon. Tot wel zes weken na de castratie kunnen ze nog vruchtbaar dekken! Voldoende apart houden van de vrouwtjes dus.

Nadat we de testikel en de daaraan vast zittende epididymis er ietsje uitgetrokken hebben, kun je nu goed de verschillende structuren onderscheiden. Vanuit de epididymis loopt samen met een bloedvat de zaadstreng naar het lichaam (vanuit de pincet schuin naar beneden). De rest van het witte weefsel is gewoon vetweefsel. Onderin zie je het opengesperde vliesje waarin de testikel en epididymis is gelegen. 

De zaadstreng vormt de verbinding tussen de bijbal en de buitenwereld.

Ter hoogte van de zaadstreng wordt alles goed afgebonden en verwijderd.

Even terzijde: indien de zaadstreng alleen maar afgebonden en doorgenomen wordt, terwijl we verder alles laten zitten spreken we van een sterilisatie!

De gehele handeling wordt bij de tweede bal nog een keertje herhaald.

Meestal kiezen we ervoor om via een huidsnede beide balletjes te verwijderen. Bij de kater wordt er bij ons standaard via twee sneetjes, op elke bal eentje, geopereerd. Dit om de tussenliggende penis niet te beschadigen (doen we soms ook bij de andere diersoorten). Na afloop wordt het wondje in twee lagen gehecht.

Op deze foto zie je ter vergelijking het verwijderen van een  testikel van een reutje van 15 kilo zwaar.

Nu gebruiken we de "bedekte" methode. Dit voorkomt zwelling na afloop van de operatie. De streng met er omheen het paarse vlies tussen de tang onderin en de bal met bijbal bevat de zaadstreng, de bloedvaten en spierweefsel.

Net boven de tang zullen we deze streng goed afbinden (en het losse bloedvat eventueel extra!) en ruim boven de hechting lossnijden.                                                

Als laatste ziet je ter vergelijking een wederom "bedekte" castratie bij een konijntje van 1,25 kilo zwaar. Het rare puntje aan de rechterzijde is de, nu bedekt door het laatste vlies, bijbal (epididymis).

Ter vergelijking: de cavia weegt 0,9 kilo. Hij wint het qua testikelomvang van het zwaardere konijntje. En de reu heeft dus verreweg de kleinste balletjes (Maar om de mannelijke lezers gerust te stellen: de grootte van de testikels zijn niet evenredig met de "prestaties"). 

De vinger is ter vergelijking van de chirurg die alle drie de dieren geopereerd heeft.

Als afsluiting hier het derde slachtoffer, lief slapend en  niet wetend wat hem is overkomen.

 

 

Terug naar het chirurgieoverzicht.