|
Castratie van een
mannelijk dier (konijn, hond,
kat en cavia).
Hiernaast een van
de slachtoffers. Hij weet nog
van niets. De reden om dit
diertje te castreren is, dat hij
samen met een vrouwtjesdier in
een hok gehouden wordt en dat
hij het vrouwtje constant
probeert te dekken. Net als bij
de cavia's is ook bij de
mannetjeskonijnen dit de meest
voorkomende reden om te
castreren. Rammetjes kunnen ook
nogal eens overmatig hitsig
tegenover het baasje worden met
zaadlozingen tot gevolg.
Katers kunnen in huis gaan
plassen en buiten meer gaan
vechten met alle gevolgen van
dien. Reutjes kunnen hinderlijk
gedrag en/of agressiviteit gaan
vertonen.
In essentie is de castratie bij alle
bovengenoemde diersoorten hetzelfde (alleen bij het katertje
worden twee kleine huidsnedes gemaakt in plaats van
ייn, maar het zou ook met eentje
kunnen). Hier zie je de twee testikels
bij een cavia die op zijn rug
ligt. Het diertje is al onder
narcose en geschoren voor de
operatie. In het midden zie je
de penis en onder de penis de
anus.
Een cavia kan, evenals het konijn, bij stress
zijn testikels optrekken naar de buik toe, zodat het lijkt
alsof er helemaal geen "ballen" meer zijn. Dus goed kijken
en voelen en niet te snel denken dat je een vrouwtjesdier in
huis hebt. Bij de hond en de kat horen de testikels altijd
in het balzakje te hangen. Als dit niet het geval is noemen
we dat een "binnenbal" of met een moeilijk woord cryptorch.
De testikel(s) is (zijn) dan niet of onvoldoende ingedaald
vanuit de buikholte. Als het dier nog jong is kan dit soms
met bepaalde medicijnen verholpen worden.
Pas op: binnen-ballen kunnen op oudere
leeftijd een tumor worden! Wij zullen ieder jong dier hierop
controleren. Indien nodig zullen we voorlichting geven
en eventueel behandelen als dit probleem zich voordoet. Om
je gerust te stellen: ook al ontstaat er een tumor: deze is
gemakkelijk weg te halen en geeft zelden blijvende schade.
Maar als het een gezwel geworden is, moet je ze wel
weghalen! Na de standaard
voorbereiding van het
operatiegebied (zie hiervoor de
castratie bij de
poes) wordt via een kleine
opening in de steriele
operatiedoek de balzak
zichtbaar. Na insnijden van de
huid en de onderliggende lagen,
zie je de testikel liggen.
Er zijn verschillende technieken
om deze operatie te verrichten.
Bij deze cavia is er voor
gekozen om de testikel helemaal
los te prepareren. We noemen dat
de open methode.
Dit hebben we hier gedaan om goed de
structuur van de bal en de bijbal (testikel en epididymis)
te laten zien. De bal zelf (testikel) is het weefsel tussen
de duim en vinger. Hier wordt nieuw zaad (sperma)
gemaakt. Het witte kronkelige weefsel aan de linkerzijde van
de foto is de bijbal (epididymis). Hierin wordt het sperma
opgeslagen voordat het naar buiten komt.
Dit is een constant proces,
onafhankelijk of het dier sexueel actief is. Overtollig
sperma wat niet gebruikt wordt, breekt het dier gewoon
weer af. Na de castratie zijn de kat en de hond vrijwel
direct onvruchtbaar. De cavia kan nog wel enige tijd
vruchtbaar blijven omdat het sperma in zaadblaasjes
verderop in het lichaam kunnen overleven. Het konijn
spant de kroon. Tot wel zes weken na de castratie kunnen
ze nog vruchtbaar dekken! Voldoende apart houden van de
vrouwtjes dus. Nadat we de
testikel en de daaraan vast
zittende epididymis er ietsje
uitgetrokken hebben, kun je nu
goed de verschillende structuren onderscheiden. Vanuit de
epididymis loopt samen met een
bloedvat de zaadstreng naar het
lichaam (vanuit de pincet schuin
naar beneden). De rest van het
witte weefsel is gewoon
vetweefsel.
Onderin zie je het opengesperde
vliesje waarin de testikel en
epididymis is gelegen.
De zaadstreng vormt de verbinding
tussen de bijbal en de buitenwereld.
Ter hoogte van de zaadstreng wordt
alles goed afgebonden en verwijderd.
Even terzijde: indien de zaadstreng alleen maar
afgebonden en doorgenomen wordt, terwijl we verder alles laten
zitten spreken we van een sterilisatie! De
gehele handeling wordt bij de
tweede bal nog een keertje
herhaald.
Meestal kiezen we ervoor om via
een huidsnede beide balletjes te
verwijderen.
Bij de kater wordt er bij ons
standaard via twee sneetjes, op
elke bal eentje, geopereerd. Dit
om de tussenliggende penis niet
te beschadigen (doen we soms ook
bij de andere diersoorten). Na
afloop wordt het wondje in twee
lagen gehecht.
Op deze foto
zie je ter vergelijking het
verwijderen van een
testikel van een reutje van 15
kilo zwaar.
Nu gebruiken we de "bedekte"
methode. Dit voorkomt zwelling na afloop van de
operatie. De streng met er omheen het paarse
vlies tussen de tang onderin en de bal met
bijbal bevat de zaadstreng, de bloedvaten en
spierweefsel.
Net boven de tang zullen we
deze streng goed afbinden (en het losse bloedvat
eventueel extra!) en ruim boven de hechting lossnijden.
Als laatste
ziet je ter vergelijking een
wederom "bedekte" castratie bij
een konijntje van 1,25 kilo
zwaar. Het rare puntje aan de
rechterzijde is de, nu bedekt
door het laatste vlies, bijbal (epididymis).
Ter
vergelijking: de cavia weegt 0,9
kilo. Hij wint het qua
testikelomvang van het zwaardere
konijntje. En de reu heeft dus
verreweg de kleinste balletjes
(Maar om de mannelijke lezers
gerust te stellen: de grootte
van de testikels zijn niet
evenredig met de "prestaties").
De vinger is ter vergelijking
van de chirurg die alle drie de
dieren geopereerd heeft.
Als afsluiting hier het derde
slachtoffer, lief slapend en
niet wetend wat hem is
overkomen.
Terug naar het
chirurgieoverzicht. |