Darminvaginatie bij een pup.

Jonge dieren hebben vaak de neiging om met allerlei voorwerpen te spelen. Bij dit spel kunnen ze gemakkelijk vreemde voorwerpen  doorslikken.

Hieronder een verslag van een regelmatig voorkomend probleem. Naast de hier getoonde oorzaak van een draadje kunnen we van alles verwachten. Een "korte" opsomming wat we de laatste jaren zoal in de darm gevonden hebben: bril, satéstokjes (met vlees er nog aan), stukken bal, gehele pingpongbal, lego en ander klein speelgoed, spelden, zelfs een heel stuk van een speldenkussen met naalden en spelden, prijskaartjes van de supermarkt, condoom, panty, sok, ondergoed, perzikpit, hazelnoot, vislijn met en zonder

haakje, losse haakjes, paperclip, pieppoppetjes, piep- muisjes, alleen het 'piepje" uit dierenspeelgoed, en nog veel meer! 

De bovenste foto geeft een duidelijk beeld van een darm-invaginatie bij een pupje van een half jaar oud. Het linker deel van de darm is in het rechterdeel "gekropen". Het rechter deel is door de zwelling veel te rood geworden. Als deze situatie te lang bestaat, zullen de darmen aan elkaar gaan kleven. Ook is er ter hoogte van de instulping een vernauwing in de darm aanwezig. Al snel zal de darm op de plaats van de instulping gaan ontsteken.

De oorzaak van al deze ellende was hier gelegen in een lange draad met aan de uiteinden een klein kluwentje touw. De grootste kluwen bleef in de maag steken, terwijl het kleinere bolletje aan het andere uiteinde door de normale darmbewegingen naar achteren getransporteerd werd. Op den duur ging het draadje strak staan maar de darm deed zijn uiterste best het geheel verder naar achteren te werken. Hierdoor kroop de darm over zichzelf heen met als gevolg: de invaginatie. 

Op de foto hiernaast zie je de draad. Deze kon je door de darm heen gewoon voelen als je deze stak hield. De draad is door twee gaatjes verwijderd.

Een ter hoogte van het einde en een in de maag zelf. Om beschadiging van de darmwand te voorkomen is de draad halverwege doorgeknipt via een derde gaatje, wat je hier dus ziet.

Op de derde foto zie je dat er nog geen verklevingen te zien zijn zodat de darm na het verwijderen van de draad voorzichtig uit elkaar getrokken kan worden. Er waren trouwens op meerdere plaatsen darminstulpingen te vinden.

Indien er wel vergroeiingen aanwezig geweest zouden zijn, hadden we het afwijkende stuk darm er tussen uit moeten halen. Dit is natuurlijk veel ingrijpender voor de patiënt. Door de snelheid van optreden was dat in dit geval gelukkig nog niet nodig.

darminvaginatie
De diagnose "draadje in de darm" is lastig te stellen. Het stuk draad is namelijk niet op de röntgenfoto te zien. Je ziet uitsluitend de gevolgen op de röntgenfoto, in dit geval dus de gezwollen darm ter hoogte van de invaginaties.

Tezamen met het algemene klinische onderzoek (klacht/buik voelen/pijn in de buik) en een algemeen bloed-onderzoek is snel tot operatie besloten. Hiernaast zie je de oorzaak van alle ellende.

De grote prop zat nog in de maag terwijl de rest naar achteren was gewerkt. Het zwarte propje zat in de grootste invaginatie klem. 

De hoofdklacht was: blijvend braken, slecht eten en wisselende dunne ontlasting. De hond was er ook best ziek van. De eigenaar heeft de hond nooit iets geks zien eten.

De nabehandeling zal bestaan uit het voorkomen van infecties en het langzaam weer op gang brengen van de darm. Deze patiënt heeft nog twee dagen bij ons gelogeerd voordat hij weer naar huis kon. Het herstel verliep zeer spoedig en toen we de hechtingen een dag of tien later verwijderden, gedroeg de pup zich weer volkomen normaal.

terug chirurgieoverzicht.