| |
| |
| Darminvaginatie bij een pup.
Jonge
dieren hebben vaak de neiging om met allerlei voorwerpen te spelen. Bij dit spel
kunnen ze gemakkelijk vreemde voorwerpen doorslikken.
Hieronder een
verslag van een regelmatig voorkomend probleem. Naast de hier getoonde
oorzaak van een draadje kunnen we van alles verwachten. Een "korte"
opsomming wat we de laatste jaren zoal in de darm gevonden hebben: bril,
satéstokjes (met vlees er nog aan), stukken bal, gehele pingpongbal, lego en ander klein
speelgoed, spelden, zelfs een heel stuk van een speldenkussen met
naalden en spelden, prijskaartjes van de supermarkt, condoom, panty,
sok, ondergoed, perzikpit, hazelnoot, vislijn met en zonder
|
 |
|
| haakje, losse haakjes, paperclip,
pieppoppetjes, piep- muisjes, alleen het 'piepje" uit dierenspeelgoed, en nog veel meer!
De bovenste foto geeft een duidelijk beeld
van een darm-invaginatie bij een pupje van een half jaar oud. Het
linker deel van de darm is in het rechterdeel
"gekropen". Het rechter deel is door de zwelling veel te
rood geworden. Als deze situatie te lang bestaat, zullen de darmen
aan elkaar gaan kleven. Ook is er ter hoogte van de instulping
een vernauwing in de darm aanwezig. Al snel zal de darm op de
plaats van de instulping gaan ontsteken.
De oorzaak van al deze ellende was
hier gelegen in een lange draad met aan de uiteinden een klein
kluwentje touw. De grootste kluwen bleef in de maag steken,
terwijl het kleinere bolletje aan het andere uiteinde door de
normale darmbewegingen naar achteren getransporteerd werd. Op
den duur ging het draadje strak staan maar de darm deed zijn
uiterste best het geheel verder naar achteren te werken.
Hierdoor kroop de darm over zichzelf heen met als gevolg: de invaginatie.
Op de foto hiernaast zie je de draad. Deze kon je door
de darm heen gewoon voelen als je deze stak hield. De draad is
door twee gaatjes verwijderd. |
 |
|
| Een ter hoogte van het einde en een in de
maag zelf. Om beschadiging van de darmwand te voorkomen is de
draad halverwege doorgeknipt via een derde gaatje, wat je hier
dus ziet.
Op de derde foto
zie je dat er nog geen verklevingen te zien zijn zodat de darm na
het verwijderen van de draad
voorzichtig uit elkaar getrokken kan worden. Er waren
trouwens op meerdere plaatsen darminstulpingen te vinden.
Indien
er wel vergroeiingen aanwezig geweest zouden zijn, hadden we het afwijkende
stuk darm er tussen uit moeten halen. Dit is natuurlijk veel
ingrijpender voor de patiënt. Door de snelheid van optreden was dat in dit
geval gelukkig nog niet nodig.
|
 |
|
| De diagnose "draadje in de darm" is lastig te stellen. Het stuk
draad is namelijk niet op de röntgenfoto te zien. Je ziet
uitsluitend de gevolgen op de röntgenfoto, in dit geval dus de
gezwollen darm ter hoogte van de invaginaties.
Tezamen
met het algemene klinische onderzoek (klacht/buik voelen/pijn in
de buik) en een algemeen bloed-onderzoek is snel tot operatie
besloten.
Hiernaast zie je de oorzaak van alle ellende.
De grote prop zat nog in de maag terwijl de
rest naar achteren was gewerkt. Het zwarte propje zat in de
grootste invaginatie klem. |
 |
|
| De hoofdklacht was: blijvend braken, slecht eten
en wisselende dunne ontlasting. De hond was er ook best ziek van. De eigenaar heeft de hond nooit
iets geks zien eten. De nabehandeling zal bestaan uit het voorkomen van
infecties en het langzaam weer op gang brengen van de darm. Deze patiënt
heeft nog twee dagen bij ons gelogeerd voordat hij weer naar huis kon. Het
herstel verliep zeer spoedig en toen we de hechtingen een dag of tien
later verwijderden, gedroeg de pup zich weer volkomen normaal.
terug chirurgieoverzicht. |
|
|