Om botbreuken te repareren hebben we vele mogelijkheden tot onze beschikking. Het doel is altijd om de breuk zo stabiel mogelijk te krijgen. De meest eenvoudige techniek is het spalkje wat we speciaal op maat maken van heel licht kunststof materiaal. Dit kunnen we bij eenvoudige breukjes van de onderste delen van een voor of achterpoot vaak toepassen. Als de breuk ingewikkelder is moeten we vaak operatief ingrijpen. We gebruiken dan pennetjes of een plaatje met schroefjes om de diverse breukdelen aan elkaar fixeren. Hieronder zie een uitstalling van de diverse instrumenten en implantaten die we zoal kunnen gebruiken. Ook combinaties van de diverse mogelijkheden worden toegepast.

Bij dieren zijn vele soorten botbreuken mogelijk. Meestal ontstaan ze door vallen,straatongevallen of bij vechtpartijen.

Bij verdenking van een breuk moet je proberen deze breuk stabiel te houden. Pootjes die gebroken zijn, kun je snel herkennen, omdat ze los onder het lichaam bungelen. Breuken van skeletdelen in de romp of schedel zijn vaak lastiger te herkennen. Hoewel een botbreuk natuurlijk heel vervelend voor de patiënt is, hoeft je niet in paniek te raken. Belangrijk is het, om het dier op zo'n manier naar onze kliniek te vervoeren, dat er niet nog meer schade kan ontstaan. Stabilisatie kunt U bijvoorbeeld bereiken door de patiënt voorzichtig te dragen, waarbij het gebroken pootje naar beneden hangt. U moet er wel voor zorgen dat het gebroken deel niet teveel gaat bungelen, dus: voorzichtig ondersteunen (bv. door het dier op een plaid te leggen en het zo te vervoeren)

Als er botdelen uitsteken spreken we van een openbreuk. Dit is nog vervelender daar er snel een infectie
kan optreden.  Je moet proberen niet aan de wond komen, maar deze afdekken met een zo schoon mogelijke doek, liefst een steriel gaasje. Wanneer de wond ook nog erg bloedt, kunt je het beste de wond zachtjes dichtdrukken, met liefst een steriel gaasje. Je moet ook voorkomen dat het dier er zelf niet aan gaat likken!

Indien U door een collega naar onze kliniek doorgestuurd wordt, zal deze meestal een beschermende nood- spalk of verband aanleggen, zodat er tijdens het vervoer niet nog meer beschadiging kan optreden. Na binnenkomst in onze kliniek zullen we na een klinisch onderzoek al snel röntgenfoto's in twee richtingen van het beschadigde gebied maken. De diagnose is meestal aan de hand van deze verzamelde gegevens gemakkelijk te stellen.

Altijd zullen we proberen, de voor de patiënt minst belastende reparatie, die een zo snel mogelijke genezing geeft, toe te passen. Wanneer de breuk stabiel verpakt is, is er geen echte haast meer om te opereren. In veel gevallen is het zelfs beter om een dagje te wachten, tot alle bloedingen en zwellingen in het traumagebied wat rustiger zijn geworden. Alleen bij breuken waar gewrichten bij betrokken zijn, dient snel geopereerd te worden. 
 

Op de linker foto zie je een hele lange enkelvoudige breuk van het bovenbeen van een jonge kat. Links boven is de heupkop te zien en rechtsonder de knie. In de knie zie je nog dat de groeilijnen niet gesloten zijn. Ernaast zie je de foto die na de operatie is gemaakt. Er is een plaatje opgezet die met 5 schroefjes is vastgezet en met in het middelste gedeelte een ondersteuning met lusjes van speciaal ijzerdraad. Puntje van kritiek op ons werk is de lengte van de schroefjes. Deze hadden ietsje korter gemogen. Daar deze constructie plaat,schroeven en speciaal ijzerdraad in verband met de leeftijd van de kat er toch na een paar maanden weer uitgehaald moet worden, is dit niet erg. De schroefjes zijn tenslotte niet scherp en zitten tegen spierweefsel aan. Dit hindert de patiënt niet. Deze constructie zorgt ervoor dat de botdelen perfect tegen elkaar aangedrukt worden. De patiënt zal weer snel kunnen lopen en na een week of zes kan het pootje weer volledig belast worden.

Op de derde foto ziet je een, nu meervoudige, breuk van het scheenbeen bij een volwassen Rottweiler. Let op de zeer scherpe botsplinters met een los stukje erbij. Op de vierde, meest rechter foto zie je de breuk na de operatie. Hier is een plaat op met 8 schroeven gemonteerd. Als je goed kijkt ziet je rechtsonder in het verlengde van de plaat 2 nietjes zitten. Dit was de plaats waar het bot door de huid heen was geprikt. Dit gaatje is direct na binnenkomst gesloten. Dit was dus een openbreuk. Ook hier kon de hond weer snel lopen met de gerepareerde poot.

Na elke  botbreukoperatie worden röntgenfoto's in twee richtingen gemaakt of alles goed zit. Ook kunnen deze foto's als referentie gebruikt worden, indien er later onverhoopt complicaties optreden. De stalen botimplantaten ziet U op de foto als geheel wit afgebeeld omdat alle röntgenstralen tegengehouden worden.

Er zijn natuurlijk nog veel meer manieren om botbreuken te "repareren", maar het voert te ver om dat hier allemaal te bespreken. Elke breuk is anders en vraagt om een individuele, passende oplossing.

Terug naar chirurgieoverzicht.