|
Hernia perinealis.
Deze
hele vervelende aandoening zien we bijna uitsluitend bij de hond.
Normaal loopt het laatste stuk van de darm waarin de ontlasting zit
recht naar achteren naar de anus toe. Als er een verscheuring tussen de
darm en de omliggende structuren ontstaat (een hernia) kan de darm
in deze breuk gaan uitpuilen. De aanwezige ontlasting gaat zich in deze ballon vormige verwijding ophopen.
Wanneer de patiënt op de ontlasting gaat
persen om deze op de normale wijze via de anus kwijt te raken, kan de
uitpuiling steeds verder uitlubberen. Je ziet dit, afhankelijk van de
ernst, als een ballon naast en soms ook onder de anus (het gebied rond
de anus heet perineum!). In het ergste geval is het zelfs tweezijdig te
zien. Door het losscheuren ontstaat er op den duur een open verbinding tussen de
buikholte en de losse ruimte tussen de darm en de omliggende spieren,
vet en huid. Een korte opsomming van de vele klachten waarmee de patiënt
geconfronteerd wordt : moeilijk ontlasting kwijtraken, ontstekingen in
het laatste deel van de darm, incontinentie doordat de ontlasting er
zomaar uitvalt, anaal klierproblemen aan de hernia kant. Het komt zelfs
voor dat normaal in de buik gelegen organen, als blaas en prostaat, in
de ruimte geperst worden. Dit geeft acute
plasproblemen en dan moet er snel opgetreden worden
De meest voorkomende oorzaak van deze ellende is een te forse prostaat
waarop de reu gaat persen als deze in het bekken klem komt te zitten,
tezamen met een met ontlasting gevulde endeldarm (Het probleem is goed
vergelijkbaar met het verkeerd en te hard persen op de baby tijdens de
geboorte,waarbij er van alles kapot gedrukt kan worden. We noemen dat
dan een verzakking). Bij de hier getoonde patiënt is de breuk ontstaan
na een forse vechtpartij toen er veel spanning in de buik aanwezig
was. Een forse verscheuring naast de anus ontstond toen de aanvallende hond
hier flink aan had staan te rukken. Veel weefselschade en bloedingen
waren het gevolg. Nadat deze tot rust gekomen waren bleef de breuk over.
In de bijgevoegde foto hieronder ziet U dat een deel van de
buikinhoud in de breuk geperst is. Ook zijn er diverse cysten ontstaan
door het persen op en de slechte doorbloeding van deze weefsels.
Het is zaak dat de patiënt na afloop niet op de wond gaat persen. Wij
laten ze dan ook een aantal dagen van te voren en ook na afloop
vasten. In het traject na de operatie wordt de ontlasting kunstmatig
zacht gehouden , ook weer om persen te voorkomen. Vervelend, maar het bevorderd wel de operatieresultaten. Als een
te forse prostaat de hoofdoorzaak is dient de reu ook direct
gecastreerd te worden om de prostaat zo snel als mogelijk te laten slinken,
vaak tezamen met ondersteunende medicatie.
Deze ingreep is risicovol omdat de patiënt ondanks dit vasten toch vaak
te hard op de fragiele verbindingen gaat persen en alles daardoor weer
uit kan scheuren. Het is dan ook geen populaire ingreep om te doen en de
eigenaar moet ook zeer goed voorgelicht te worden over de mogelijke
complicaties.
Hiernaast zie je een kort operatieverslag van deze vervelende
aandoening.
Allereerst wordt het gebied geschoren en zeer goed gewassen. Hierna steriel
gemaakt met een jodiumoplossing. De anus wordt met een propje watten
afgesloten.
Na insnijden van de huid zie je op de eerste foto alle ellende die
uitpuilt. Deze cystes en ophang-weefsel uit de buikholte worden
voorzichtig via het ontstane verbindingsgat teruggeduwd in de buikholte.
Hierna wordt vanuit de diepte het gat voorzichtig gesloten
zodat de wand van de dikke darm weer aansluiting heeft met de ernaast gelegen
structuren. Er worden vele hechtingen gebruikt, net zolang tot we aan de
oppervlakte zijn gekomen. De uitgelubberde huid wordt gecorrigeerd en
als laatste gesloten.
Op de derde foto zie je de anus ietsje open staan. Dit komt door
de narcose. Als de hond wakker is geworden moet deze weer als
vanouds gaan werken.
Na twee weken
hebben we de hechtingen eruit gehaald. De hond deed het prima en
bij inwendig onderzoek van de endeldarm zat alles weer op zijn
plaats zonder uitpuilingen. Ook het haar kwam al weer terug. De
laatste foto is een 8 maanden later gemaakt toen de hond voor
zijn jaarlijkse enting langskwam. Alles functioneerde weer
normaal en je ziet er helemaal niets meer van.
terug chirurgie.
|