Hernia perinealis.

Deze hele vervelende aandoening zien we bijna uitsluitend bij de hond.

Normaal loopt het laatste stuk van de darm waarin de ontlasting zit recht naar achteren naar de anus toe. Als er een verscheuring tussen de darm en de omliggende structuren ontstaat (een hernia) kan de darm in deze breuk gaan uitpuilen. De aanwezige ontlasting gaat zich in deze ballon vormige verwijding ophopen. Wanneer de patiënt op de ontlasting gaat persen om deze op de normale wijze via de anus kwijt te raken, kan de uitpuiling steeds verder uitlubberen. Je ziet dit, afhankelijk van de ernst, als een ballon naast en soms ook onder de anus (het gebied rond de anus heet perineum!). In het ergste geval is het zelfs tweezijdig te zien. Door het losscheuren ontstaat er op den duur een open verbinding tussen de buikholte en de losse ruimte tussen de darm en de omliggende spieren, vet en huid. Een korte opsomming van de vele klachten waarmee de patiënt geconfronteerd wordt : moeilijk ontlasting kwijtraken, ontstekingen in het laatste deel van de darm, incontinentie doordat de ontlasting er zomaar uitvalt, anaal klierproblemen aan de hernia kant. Het komt zelfs voor dat normaal in de buik gelegen organen, als blaas en prostaat, in de ruimte geperst worden. Dit geeft acute plasproblemen en dan moet er snel opgetreden worden

De meest voorkomende oorzaak van deze ellende is een te forse prostaat waarop de reu gaat persen als deze in het bekken klem komt te zitten, tezamen met een met ontlasting gevulde endeldarm (Het probleem is goed vergelijkbaar met het verkeerd en te hard persen op de baby tijdens de geboorte,waarbij er van alles kapot gedrukt kan worden. We noemen dat dan een verzakking). Bij de hier getoonde patiënt is de breuk ontstaan na een forse vechtpartij toen er veel spanning in de buik aanwezig was.  Een forse verscheuring naast de anus ontstond toen de aanvallende hond hier flink aan had staan te rukken. Veel weefselschade en bloedingen waren het gevolg. Nadat deze tot rust gekomen waren bleef de breuk over. In de bijgevoegde foto hieronder ziet U dat  een deel van de buikinhoud in de breuk geperst is. Ook zijn er diverse cysten ontstaan door het persen op en de slechte doorbloeding van deze weefsels.

Het is zaak dat de patiënt na afloop niet op de wond gaat persen. Wij laten ze dan ook een aantal dagen van te voren en ook na afloop vasten. In het traject na de operatie wordt de ontlasting kunstmatig zacht gehouden , ook weer om persen te voorkomen. Vervelend, maar het bevorderd wel de operatieresultaten. Als een te forse prostaat de hoofdoorzaak is dient de reu ook direct gecastreerd te worden om de prostaat  zo snel als mogelijk te laten slinken, vaak tezamen met ondersteunende medicatie.

Deze ingreep is risicovol omdat de patiënt ondanks dit vasten toch vaak te hard op de fragiele verbindingen gaat persen en alles daardoor weer uit kan scheuren. Het is dan ook geen populaire ingreep om te doen en de eigenaar moet  ook zeer goed voorgelicht te worden over de mogelijke complicaties.

Hiernaast zie je een kort operatieverslag van deze vervelende aandoening.

Allereerst wordt het gebied geschoren en zeer goed gewassen. Hierna steriel gemaakt met een jodiumoplossing. De anus wordt met een propje watten afgesloten.

Na insnijden van de huid zie je op de eerste foto alle ellende die uitpuilt. Deze cystes en ophang-weefsel uit de buikholte worden voorzichtig via het ontstane verbindingsgat teruggeduwd in de buikholte. Hierna wordt vanuit de diepte het gat voorzichtig gesloten  zodat de wand van de dikke darm weer aansluiting heeft met de ernaast gelegen structuren. Er worden vele hechtingen gebruikt, net zolang tot we aan de oppervlakte zijn gekomen. De uitgelubberde huid wordt gecorrigeerd en als laatste gesloten.

Op de derde foto zie je de anus ietsje open staan. Dit komt door de narcose. Als de hond wakker is geworden moet deze weer als vanouds gaan werken.

Na twee weken hebben we de hechtingen eruit gehaald. De hond deed het prima en bij inwendig onderzoek van de endeldarm zat alles weer op zijn plaats zonder uitpuilingen. Ook het haar kwam al weer terug. De laatste foto is een 8 maanden later gemaakt toen de hond voor zijn jaarlijkse enting langskwam. Alles functioneerde weer normaal en je ziet er helemaal niets meer van.

terug chirurgie.

 

   

 

 

t