 |
Flesje
polyurethaanlijm. Perfect om hout te plakken maar je
moet het niet oplikken! |
Na expansie en uitharding wordt
deze substantie brokkelig (lijkt dan op een soort een bross-reep) en is
niet met het kleine tangetje wat via de endoscoop
ingebracht kan worden te pakken. Er breken dan
steeds kleine stukjes af wat
bij een groot stuk zoals hier niet opschiet.
Ons advies was dan ook, gezien de klachten :
direct opereren om de stukken eruit te halen. Door tijdgebrek van de
collega werd besloten de hond bij ons te opereren.
Op de bovenste röntgenfoto zie je alleen een massa
in de maag liggen die veel lucht of gas bevat. Gas/lucht zie je op
een foto als zwarte schaduwen. Aan de linkerkant van de foto zie je
de zwarte schaduw. Dit zijn de, luchthoudende, longen.
De tweede foto is gemaakt na het inbrengen van een
maagsonde (= slang) waardoor wat lucht ingeblazen is. Je ziet deze
slang van links naar het midden in het beeld lopen. De ingebrachte
lucht is wederom zwart. De witte rand om de zwarte schaduw is de
maagwand. Nu zie je pas de forse omvang van het rare voorwerp.
Na de normale voorbereiding van de operatieplaats
werd de maag iets uit de wond getrokken en ingesneden. Er bleken
twee brokken in de maag te zitten (die later wel exact in elkaar
pasten) Als je goed kijkt zie de ronde vorm van de maagwand bij de
rechter brok. Let ook op de afmetingen van deze stukken.
De patiënt (die als hoofdklacht had : af
en toe braken en verder gezond was) knapte heel erg snel op
na de operatie.
Als we deze rommel er niet uitgehaald
hadden ,had de patiënt een forse maagontsteking opgelopen gevolgd door een
buikvliesontsteking met alle droevige gevolgen en complicaties die
daar bij horen.
terug voorblad chirurgie.
terug voorblad
rontgenologie. |
