Normale geboorte bij een kat. Een fotografisch verslag.

In onze kliniek komt het zelden voor dat een poes of hond op normale wijze, en dan ook nog eens meewerkend voor de kamera, wil bevallen. 

Deze jonge poes laat echter alles heel duidelijk zien. Het enige probleem voor de kijker is dat ze een zwart/witte kleur heeft en naarmate de bevalling vorderde de kittens ook. Je moet dus heel goed kijken om te kunnen zien wat wat is. Deze poes was gevonden in onze gemeente ergens in het buitengebied en bij ons gebracht. Na een kort onderzoek bleek de poes hoogzwanger te zijn. Na overleg met de dierenbescherming, waar gevonden gezonde dieren normaal naar toe gaan, werd besloten de kat bij een van onze assistentes te huisvesten om de bevalling verder af te wachten.

Zover is het dus niet gekomen. Dezelfde avond, onze assistente kwam  met haar dochtertje de poes ophalen om mee naar huis te nemen, was de bevalling al begonnen.

Hieronder in chronologische volgorde de bevalling van haar tweede kitten. Het eerste kitten is al 10 minuten eerder geboren (deze kruipt rechts in beeld).

De moederpoes is tussen de weeën door heel erg rustig. De persweeën volgen elkaar heel regelmatig met tussenpozen van 20 à 30 seconden op.

Na elke perswee gaat de moederpoes haar vulva likken.

Na een aantal weeën, ongeveer 5 minuten na de eerste foto zie je de achterkant van het kitten geboren worden.

De vliezen zitten er nog omheen. Het glimmende vlekje in het midden van de foto is het vlies, wat nog op de billen van het kitten zit.

We noemen een geboorte waarbij de achterkant er het eerste eruit komt een stuitligging. Indien het kopje als eerste geboren wordt, heet dat een kopligging. Het kopje is het grootste lichaamsdeel, dus als dat er eenmaal doorheen is komt de rest "vanzelf". Daarom is een stuitligging gevaarlijker voor de jonggeborene daar de navelstreng afgeklemd kan worden tijdens de persweeën terwijl het kopje nog in de moeder zit. Het kitten kan dan nog niet ademen terwijl de zuurstofvoorziening via de navelstreng gestoord wordt. Bij een stuitligging moet het jong er dus snel uitgeholpen worden.

Bij een kopligging kan het diertje wel al gaan ademen, ook al stagneert de geboorte wat. De vliezen moeten natuurlijk wel van het kopje afgehaald zijn!

Het kitten is, een minuutje later, geheel geboren.

De moederpoes probeert, en met succes, de vliezen er voorzichtig af te likken. Pas als de vliezen van het koppetje af zijn gehaald kan het kitten probleemloos gaan ademen. De moederpoes weet feilloos hoe het moet.

Let op de gezwollen rose tepel. Hieruit komt straks volop melk  voor alle nieuwe kittens.

Het al aanwezige eerste kitten kruipt steeds naar de moeder toe. Zij wil heel graag drinken. Wij hebben het kitten steeds ietsje weg moeten houden van de moeder omwille van de foto daar de drang om te drinken wel heel erg groot was.

De moederpoes concentreert zich op de laatst geborene. Ze is volop bezig het nieuwe jong schoon te likken.

Door het schoonlikken en het "gebrek" aan ademlucht via de placenta wordt het jonge kitten gestimuleerd om te gaan ademen. Deze foto is ongeveer 20 seconden na de vorige genomen.

Vrijwel aaneengesloten aan de vorige foto is dit plaatje genomen. Heel duidelijk zie je hier de navelstreng die het kitten nog met de moeder verbind. De nageboorte (placenta) zit nog in de moeder. 

De placenta (moederkoek in het nederlands geheten, of ook wel de nageboorte) is de verbinding in de baarmoeder tussen het jonge dier en de moeder. 

In de placenta vindt de uitwisseling plaats van voedingsstoffen, zuurstof en afvalstoffen.

(Het kitten kan natuurlijk niet gewoon ademen in de moeder)

De moederpoes knaagt daarna de navelstreng voorzichtig door. De  nageboorte (placenta) komt even later tevoorschijn. Meestal eet de moederpoes deze op.

Als er veel kittens zijn en dus veel nageboortes zal de moederpoes dus ook veel placenta's opeten. Dit kan soms een lichte, voorbijgaande ,diarree veroorzaken.

Let wel op dat elk kitten(of pup/ander jong dier) ook een nageboorte bij zich heeft. Als er een of meer achterblijven kan dat problemen geven (ontstekingen!)

Het is ons niet gelukt , gezien de voortvarendheid van de moederpoes om dit duidelijk op de foto vast te leggen. 

Uiteindelijk wordt de navelstreng, tezamen met de placenta tot ongeveer een 1/2 cm van het kitten af opgegeten. Het restje, wat nog aan het kitten zit, droogt op en valt er later af. Zo ontstaat het naveltje, wat dus eigenlijk een littekentje is.

Het blijft een wonder dat de moederpoes dit zonder enige scholing en hulp van ons voor elkaar krijgt.

Na deze tweede komen er, met tussenpozen van ongeveer 20 minuten, nog drie gezonde kittens ter wereld.

Als Anna (hier net 2 jaar oud), ongeveer 2,5 uur later met haar moeder de poezen op komt halen blijken er inmiddels 5 te zijn geboren. De moederpoes is niet alleen heel erg lief voor haar kittens, maar ook voor kleine en grote mensen. Ze wil graag wat brokjes uit de hand van Anna eten. Alle 5 de kittens liggen genoeglijk te drinken bij de moeder.  

Met dank aan ??? . Een vondelinge! De eigenaar/resse is helaas nooit gevonden. Wij hebben met zijn allen voor een goed tehuis voor zowel moeder als kittens gezorgd. 

Hoewel deze fotoserie de geboorte van een kitten weergeeft kan dit net zo goed bij een teefje of een ander zoogdier gefotografeerd zijn.

De meeste dieren werpen hun jongen het liefst in rust en vaak ook in de nachtelijke uren. Hoe meer onrust er om de in partu zijnde teef of poes heerst , hoe langer de geboorte wordt opgeschort.

Geduld in deze is een groot goed. Uitsluitend als het moederdier flink en al een tijdje  aaneengesloten ligt te persen, terwijl er niets komt, moet er hulp gezocht worden. Laat U van te voren dus goed voorlichten.

(Even terzijde: de normale ,gemiddelde, draagtijd van een teef bedraagt 62 dagen en van een poes 58 dagen. Als het een heel groot nest betreft kan de draagtijd echter een aantal dagen toenemen).

Als je wilt zien hoe een ongeboren kitten die nog in de baarmoeder zit beweegt kun je hier kliken.